İnsanlık çaresiz beklendi umut
Gelindi dünyanın son rikkatine
Bitti dediğim an başladı ümit
Müjde size yine sabah olacak
Göründü artık ufukta ışık
Duygular düşünce karma karışık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaçınılmaz son: Ölüm.
Tebrikler.
Selâm ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta