Gün yüze doğunca ısınıyor içim
Bir umutla yeni bir gün
Gecenin karanlığı bırakınca kendini aydınlığa
Merhaba diyorum yaşanacak bir güne daha
Ağırlığı bir yorgunluk çuvalı hayatın
Buruşmuş yüzler , kırlaşmış saçlar
Sanki kaydetmiş hayatı ;inişler çıkışlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta