Eprimiş koca siyah paltosundan saatini düşürmüş şehir
Kimsenin yok saati hiçbir saat kimsenin değil
Bu şehri evlat edinmiş bir acayip yalnızlık
Her insan kendi saatinin peşinde
Bir saatim olsun yalnız benim olan rüyası dönen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta