Zamanı gelince çıkmalı yola,
dar vakitlere sığdırdıklarımızın
yanlış olduğu sonucuna varınca…
Düşlerimiz uğurlamalı bizi
yeni düşlere umutla.
Kabul ve şükürle yaşamalı
Geçmişe iyi izler bırakarak, sonsuza…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta