Kırık Saniye Sayacı Şiiri - Ahmet Hani

Oda
özlemle dolu.

Saniyelerin adımları
ne kadar ağır.

Zaman burada,
senin gidiş anında
takılıp kalmış.

Sessizlik,
gölgesini duvarlara bırakmış.

Pencere,
bütün akşam boyunca
boş bir yola
dalıp gitmiş.

Her saniye,
saatin kalbinden düşen
soğuk bir damla;

gözlerimin kıyısından
süzülüp gidiyor.

Ben ise
takılı kalmış bir saatin
paslanan akrebi gibi
bekliyorum.

Adını
dudaklarımda
fısıldıyorum,

ama sesim
sana ulaşamadan
odanın boşluğunda
kayboluyor.

Gece geliyor.

Saat çoktan
gece yarısını geçmiş,

ama yokluğun
bütün odadan
daha büyük.