Saat 02.52
Saat 02.52'de uyandım
Kalbimdeki boşluğun içinde,
Sensizliğin acısıyla uyandım.
Kalbimdeki yerin kaldı bomboş,
Yokluğundaki tüm ışıklar loş.
Sen yoksun şimdi
Bütün İstanbul oldu sarhoş.
Saat 02.52'de uyandım
Canımın acısıyla,
Sensizliğin yalnızlığıyla uyandım.
Bıraksa beni bu dert
Ben de isterim bitirmek
Ama ikisi de imkansız:
Hem sen sevgili
Hem de senden vazgeçmek.
Kayıt Tarihi : 19.8.2021 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gece, saat 02.52'de, kabuslarla uyandım ve uyku tutmayınca kalemimi ve defterimi aldım ve bir de baktım kendimi yazıyla anlatmışım.
beğeni ile okudum
TÜM YORUMLAR (1)