Saat 02:38
Ramak kalmıştı intihar etmeme,
Ne bilmiyorum, bir şey vazgeçirdi beni,
Kim bilir belki de o,
Veya bitirmeye çalıştığım senaryo,
Ya da o'na dair yazacağım romandır,
Artık o'na şiirler yazmayacağım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta