Ansızın gelir o, davetsiz ve sessiz,
Göğsünde kuşların kanat çırpışı.
Bir sabah vakti, kıyamam durup,
İçine çekersin o taptaze akışı.
Ne kaygan duvarı vardır artık hayatın,
Ne de geçmişin o kanlı mahmuzları.
Bir fincan kahvenin tüten buğusunda,
Unutursun o eski, derin sızıları.
Yeniden doğar o eski pürüzsüz ten,
Lâtif bir rüzgâr eser ruhun bağından.
Gülümser aynada o yorgun çehre,
Öperek hayatın en tatlı çağından.
İşte buradasın, o göksel katında,
Gözlerinde parlar o parlak korlar.
Korku uzaklaşır, kaygı silinir,
İçindeki kördüğümler çözülür.
Saadet, o kaçak o mağrur kadın,
Gitmek için değil, kalmaya gelir.
Bir lino kumaşın yumuşaklığında,
Ruhun yüzüne en güzel rengini verir.
Özcan İşler
3 Ağustos 2026 Ankara
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 17:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!