“Öyle ise gel öp beni, genç ve tatlı sevgilim,
Ömrü pek azdır gençliğin…”
Biz normal konuşamayız.
Normal olabiliriz ama normalden anlamayız.
İnsanlık hali;
Ağlayabilir, gülebilir, utanabilir veya arzulayabiliriz.
Normal mi bunlar?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta