Rüzgarda Kaybolan Aşk Şiiri - Hamit Atay

Rüzgârda Kaybolan Aşk
Rüzgârda kaybolan aşkım,
Bir yaprak gibi savrulur,
Tutunacak dal ararken,
Sessizce, usulca düşer yere.

O aşk,
Bir fısıltıydı önce,
Sonra bir çığlığa dönüştü,
Ama rüzgâr aldı götürdü,
Uzaklara, bilinmez yerlere.

Kalbimde bir boşluk kaldı,
Senden kalan sadece anılar,
Rüzgârda savrulan saçların gibi,
Ve ben,
O anılarda kayboldum.

Rüzgârda kaybolan aşkım,
Kimi zaman sert, kimi zaman yumuşak,
Ama hep bir bilinmezlik taşıdı,
Ve ben,
O bilinmezlikte aradım seni.

Belki de aşk,
Rüzgâr gibi geçici,
Ama ben,
Her fırtınada seni bekledim,
Ve rüzgârda kaybolan o aşkı yaşadım.

Hamit Atay