Rüzgara Söylenmiş Şiirler Şiiri - Hamit ...

Rüzgâra Söylenmiş Şiirler

Bir gün çıkarsam dağların yamacına,
Alıp başımı gidecek olsam deniz kıyısına,
Yine de rüzgâra fısıldarım adını…
Çünkü bilirim,
Sesimi sana en hızlı o taşır.

Rüzgârla söylenir gizli sözler,
Kime desem yük olur,
Kime anlatsam eksik kalır…
Oysa rüzgâr anlar,
Benim kadar hüzünden,
Benim kadar özlemden.

Gecenin koynunda savrulan yapraklar gibi
Sana savrulurum her nefeste.
Ve her mısram,
Gökyüzünde kanat çırpan bir kuş olur,
Uçar,
Senin pencerene konar.

Ben şiirlerimi rüzgâra söyledim,
Belki sana ulaşır diye,
Belki sen bir gün duyar diye…
Ama bilirim,
Duyan rüzgâr değil,
Kalbindeki özlemdir aslında.

Ey sevda,
Ben senden kaçamadım.
Rüzgâr bile taşıyamadı
Sırtında bu yükü…
Ama yine de anlattım ona,
Yeniden ve yeniden.

Şimdi hangi yöne esse rüzgâr,
Orada bir şiirim saklıdır.
Belki saçlarını okşar,
Belki dudaklarına çarpar,
Belki de sadece kulağına fısıldar:
“Unutma… Bir şair seni hâlâ seviyor.”
Hamit Atay