Rüzgâr Unutmaz Şiiri - Köşektaş Türküleri

İnsan unutur da, toprak unutmaz
Gidenin izini, silmezmiş rüzgâr
Hafıza körleşir, akıl kin tutmaz
Maziyi bırakmaz, gelmezmiş rüzgâr.

Boş kalan evlerin, camına vurur
Burada kim vardı, der gibi durur
Biz unutsak bile, o hatırlatır
İsimleri tek tek, söyler şu rüzgâr.

Mezar taşlarında, yazı silinir
Kimisi kaybolur, kimi bilinir
Sanma ki o sesler, hepten kaybolur
Dağların ardında, inlermiş rüzgâr.

Kapı eşiğinde, ayak izi var
Harman yerlerinde, alın teri var
Her esen yelinde, bir hatırı var
Geçmişi bugüne, bağlarmış rüzgâr.

Köşektaş dinliyor, bu uğultuyu
Hatırlar pınarlardan, içtiği suyu
Unutma atanı, o kutlu soyu
Onların adıyla, çağlarmış rüzgâr.