Rüzgâr Şiiri - Çağatay Koyuncu

Rüzgâr,götür beni özgürlüğüme
Nefretle bakma Yüzüme,
Gözlerime,Ahvalime.
Şehrim düşüyor,hiç Savaşmadan,çatışmadan,umutsuzca.
Bıçakların sırtında dans ediyorum
Evimden uzakta on bin parça.
Her uçmak istediğimde,
Kanatlarımı kıran kim?
Aynadaki güzel yüz.
Parıltısını çalan kim?
Bilmiyorum,arıyorum, bulacağım...
Bugünle randevum var.
Hoşcakal yarın.
Yağmur dinene kadar,
Hoşçakal.
Kafamdaki sesler susuncaya,
Beni rahat bırakıncaya kadar,
Hoşçakal.
Rüzgâr yeniden esene kadar,
Hoşçakal...