Rüzgar Şiiri - Seda Tosmak

Rüzgar yine kendini gösterdi.
Issız bucaksız bir şehirde
Ağaç dallarından çıkan uğultu
Küçük bir çocuğun sessizce
Ağlayışına benziyordu
Ağaçtan çıkan ses ve ağacın ağlayışı
Tüm dünyayı ayağa kaldırıyordu
Korkunç bir karanlık
Tüyler ürpertici bir soğuk
Yağmur, kış hepsi bir olmuş
Benimle alay edermişçesine oynuyordu
Ve ben tek odalı soğuk evimde
Yine seni, yine seni bekliyordum.