Bir gölgelikte oturan
Eski devirlerden kalan
Acımasız bir tanrıdır rüzgar.
Serinliğinden bir zeytin ağacının,
Kavuruculuğuna bir sahilin,
Hükmeder yaşanacak zamanlara.
Kuşları sever en çok o,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta