Rüyalara Aldandım Şiiri - Andelip Mehmet

Gönlümle helâlleşip, savruldum zamansızca,
Seher vakti ürperip, kâbuslarla uyandım.
Harâp olan bedenim, yatıyordu cansızca,
Hayâllere dalarak, rüyalara aldandım.

Ne tövbeye meylim var, ne günahta kararım,
Sensizliğe alıştım, yalnızlığı ararım.
Çile dolu her gönlü, canan diye sararım,
Kapanmış kapıların, hep ardına saklandım.

Kimseye gönül koymam, kaderim der çekerim,
Vuslâtsız olan aşkın, hayâlinden çıkarım,
Bir alev gibi yanan, sevdalara bakarım.
Dert ehlinin yükünü, katar katar sırtlandım

Sitemim zamanadır, dargınlığım kendime,
Kıyamadım ben sana, çile akar bendime.
Ne kinle mühürlendim, ne selamla andıma,
Hasretle yoğrulurken, hicrân ile boyandım.

Gecelerden geçerken yıldızları aradım,
Her secdede bir niyaz, her niyazda murâdım,
Ne gök duydu sesimi, ne incecik sırâtım,
Bir yetim rüzgâr gibi sensizliğe âyandım.

Bir iz bıraktın bende, silinmez ömür kadar,
Ne yazgı silebildi, ne zaman, ne de kader.
İçimde kırık dökük, hüzünlü bir yadigâr,
Bir yanım dert olurken, öbür yana dayandım.

Ben ki meczuplar gibi aşkın izine düştüm,
Kırılmış aynalarda, hayallere üşüştüm.
Kalbimle helâlleşip, ruhum ile döğüştüm,
Küllenen sevdâlarda, bir alev gibi yandım.

...andelip...