Çiğniyor salaş gururumu hasretin kağnıları
Dur durak bilmeden sürüklüyorlar mahşere beni
Bir koku hâkim aklımın şaşmalarına
Her yere geç kalmış kadınlar seremonisi sabahlarımda
Dalgın, serkeş bir telaş yüzüme değer
Sere serpe olurum elimde bir kitap
Islık çalmak isterim çimenlerin üstünde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta