Bir akşam üstü kapı çaldı.
Çıktım dışarı kimseyi göremedim.
Beklediğim biri de yoktu aslında.
Gece gece aklıma takıldı nedense.
Aşktan yüzü gülmeyene kim uğrar ?
Bir umut vardı, onu da o sıra kaybettim.
İçeriye rüzgarın dolmasıyla...
Ortamın havası değişmeye başladı.
Sen değilde, o gelen yokluğunmuş.
Ateşin dibin de kavrulurken yavaş yavaş.
Birden bire buz kesti kalbim.
Etrafta ki dumanın zehiri içime doldu.
Kimsesiz bir insanın savunmazlığını yaşadım.
Geçer dedim o an , düzelir dedim.
Ne sen geldin, ne de yokluğun beni rahat bıraktı.
İkiside işe yaramadı.
Bana yeryüzünde şahitlik edecek olan sadece ateşti.
Acıyla yanı başında çırpındığım o ateş...
Dış kapı açık kalmış,
Hüzüne dair herşey içeriye dolmak üzere.
Mutlu gibi görünmeye çalıştığın anlar. Yalanlarla beni avuttuğun özlü sözler.
Aşk derken bile gözlerinin güldüğü o yalancı bakışın.
Saçlarınla oynarken ben, hoşuna gidiyormuş gibi tavırların.
Senden başkasıyla yaşayamam diyişin.
Her hayal kurduğum da, yalnız kaldığım o zamanlar.
Yüzüme karşı seni seviyorum derken, o sesindeki yapmacık olan titreme.
Şimdi nerde bu saydıklarım,
tüm herşeyin hesabını nasıl vereceksin ?
Daha çok şey yazacığım fakat , benden geriye kalan evin içinde küller...
Eğer biraz daha anlatırsam, fırtına eşliğinde dışarıya taşacak küllerin hepsi.
İsmi belirsiz sokaklara bile dağılacak . Belki, temiz havaya karışarak senin içine de dolacak sevgili.
Bana ait olan hiç bir şeyi istemeyeceğini bildiğim için, susmak tek çözümdür.
Sonra bir kapı daha çaldı uyandım. Öncesinde , meğersem bir rüyadaymışım.
Ev aynı ev sadece ateş yanmıyor.
Kapıyı açtım , gelen sevgilim.
İçerde, ayrılık üzerine bir konuşma havası vardı.
Sonucun ne olacağını merakla beklerken.
Dudaklarından çıkan ayrılalım sözü, yüreğime öyle bir oturdu ki.
O vakit, gördüğüm rüyayı o sıra yaşadım...
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 18:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!