Aşk Şiiri - Sokağın Şairi 2

Yaşamın en güzel sesiydi gecenin sessizliği.
Bu denli güzel ve duru gözlerinin eşsizliği. Sensizlikmi yanlız bana söylesene sözlediğin.
Bir tek sendin yanımdayken sadece özlediğim..

Aşk nerde ne ki ,hangi aşık görebildi.
Bakamadığım gözlerine şimdilerde kör edildim.
Seni benim kadar söyle hangi aşık sevebildi.
Beni çaresizce bırakıp nasılda gidebildin ?

Bir şeyler anlat bana sensizlikten sıkıldım.
İçimde kaldı bazı şeyler boğazıma takıldı.
Bir bana uğramadı nedensiz ,kendini sakındı.
Senin aşk sandığın şey onlara tadındı...

Uslanma devam et ayıplamam yaptığını.
Akla saklar vefa bu, kalbime kin kattığını.
Cehennemi gösterip su olup aktığını.
Cennet diyip günahsızca ateş olupta yaktığınım..

Senin , aşk diye hitap ettiğine gözüm kördür.
Yalanlarla avutulsamda doğruları gördüm.
Aşk denen maşayı elimle tuttum söndü.
Sana ve yanındakine saatlerce sövdüm..

Sana benziyorum gitgide yapmıyorum kuruntu.
Eski halimi görenler diyorlar ki duruldu.
Aşkı gözlerinden ayıklayıp,yokluğunla kavruldum.
Mutluluk ,gözyaşı olup yanaklarından savrulsun...

Senle dolu boş bir bavul  sessizce sırtlanıp.
Yaptıkların sadece ben ve gecede sır kalır. Giderken ayaklarım yokluğuna hırslanıp.
Unuttum aklımdaki herşeyi umutlarını kıskanıp..

Tabiatın kanunu bu, doğru olan dışlandı.
Güneşli bir akşamüstü hayallerim ıslandı. Gönlüm,eğitim veren milyonlara kışlaydı. Yıkıldığımı görenler seni ayakta alkışladı..

Seni hiç göremeden sevmek var bir de.
Elimde değil fakat kalbimde kalemimde.
Kurtulurum belki aklımdaki bu kirden .
Kopuyorsun usulca kalbimden kalemimden..
K.M