Gece her şeyi tastamam bir yalnızlık sofrası, son durağın güneş doğana değin.
Sesin ismimi seslenen en güzel ahenk, ben kim, ben neyim.
Çok mu şey istedik , yine çok şey mi olduk, şey, şey işte özledim ben biraz.
Göğsüne uzanıp kalbinin sesini dinlemek, hissetmek nefesini bir meleğin.
Rüya gibisin dedi ve uyandı işte, her rüya kısa ve tam orda kesilir, ya bir düşüşün sonları ya bir çilenin en katlanılmaz anı,, bugün uyanma..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta