Fincanımda kahvem,
Bahçemde rüzgarımsın.
Sabah olunca güneşim,
Karanlık çökünce ayımsın.
Bana öyle lazımsın.
Geldim işte kalbimin sana ilk yenildiği kente
Sen yoksun artık günlerimde
Kafamı koyduğum yastıkta izin yok
Ellerimde teninin masum kokusu yok
Her şeyde sen olurdun eskiden
Bir çanta dolusu sevgi almak isterdim
Yok mu şöyle sevgi satan bir dükkan?
Benim olsun bütün sevgiler,
Çünkü bilirim elimdekini kullanmasını
Bilirim ki sevgim bile benden geliyor
Kimselere minnet etmem bir gram sevgi içim!
Gönlüme söz geçiremez oldum
Ah o gönül ne inatçı
O gönül ne sakar
Kazara çarptı mı boş bir saksıya
Canından bir parça beller onu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!