yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Ocak ayında, soğuk rüzgarlar esiyor
Masamda bir kaç ıvır zıvır eşya
Çekmecemde bozuk saatlerim ve babamın eski çakmağı
Gözlerim göklere odaklandığında aklımda şimşekler çaktı
Maziye doğru yürüdüm, puslu yollar boyu
Hep derdim kendime, "Seni aşar bunun boyu"
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta