İçindeki umut ışığını taşıdıkça
hayatın karanlık köşelerine
neşeyi de doldurursun yüreğine
tuz buz olur gam kasavet dağların.
Kendinden korkmazsan
umursamazsın kırılmayı bir dost elinden
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bütün mesele oradadır zaten... 'Ruhunun ışığını hep yanık tutmak', uzanan eller olursa söndürmeye, izin vermemek...
Ötesi aydınlıktır... En kara gecelerde bile 'ateş böcekleri' döner, çevremizde...
Kutluyorum bu güzel şiirinizi ve sizi Alev Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta