Ruhumun Miracı Şiiri - Bir Serendipçe

Bir Rüya'ya

​Bir gün karar vermiştim aniden,
Zaman bana kuvvet veriyordu.
Yürüdüm hafif esen meltemin üzerinden.
Çıkageldin...
Nasıl bir sarhoşluktu Yarabbim!
Delirecektim, çıktı yerinden.
Kafes dedikleri kaburga...
Kuşlar rahat durun, burada artık açlık yok.
​Ellerimiz sarılmıştı,
Baktık yüksek bir tepeden;
Vadinin şahdamarı gibi gerilmiş,
Nasıl çağlıyordu o ırmak yatağı!
And içirdin!
Sen, ben, şırıl şırıl bir Kevser...
Sarmıştın beni, doymuştuk.
Su bu kadar tatlı mıydı?
Aktık, aktık...
Biliyordum vardın.
Benimsemiştim, aittim.
Işığın kılavuz, bizi kalbimizin derin sığınağına taşıdın.
Artık orası bizim yuvamız.
​Bir müddet sonra uyanır gibi oldum.
İrkildim, seyrettim...
Çatırdayan bir ev; bildiğim, tanıdık.
Kalabalık, ölü gürültüler...
Yasımızı tutuyorlar.
Tekrardan sert vurdum tahtaya,
Şakağımdan aydınlandı kokun.
Ah, bu dayanılmaz melankoli!
Duramadım, uzandım; yoksun, neredesin?
Ben sadece seni göremedim.
Herkes beni...
​Ötede kanlı etler tadıyor bazıları,
Kanacak gibi oldum, lezzetliydi;
Fark ettim, ben sizden olamam.
Yiyorlar, içiyorlar; yalandan ağıtlar ulunuyor.
Berduş gibi dolanıyorum.
Hey, ben yok muyum?
Buradayım, ölmedim, ölmedim.
Boş bu hurdalık, alınmaz bir şey.
Alınsa da yaramaz,onarılmaz.
Oturmaz bu parça buraya.
​Aç tozlu kilimi!
Nereden esiyorsun ey meltem?
Beni bul!
Yeter bu acı uyku...
Bakınıyorum, duy beni!
Sana sesleniyorum:
Nefsim, gönlüm, bu uslanmaz asi ruhum...
​Aşağıda ırmak, sanki yerin altında bir gökyüzü;
Öyle bir çağlayış, ömrümün kalbi orada atıyor.
Atladım ırmağa!
Sevgilim, sevgilim, sevgilim...
Hiç kavuşamayacağım sandım sana.
​Bir daha beni bırakma.