Ruhumun Aşkı Şiiri - Ahmet Kenan Çiftçi

Ahmet Kenan Çiftçi
31

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ruhumun Aşkı

Asırlardan kalan miras bize sevgi
Dili olmadan konuşur bu sevgi
Ruhum sükut etse durduramaz sevmeyi
Öfke,hiddet ve şiddet anlıktır geçer elbet
Var mıdır ki bunlara muhabbet edecek?
Ya sevmenin var mıdır süresi?
Para bile sevgiyle bulur değer
Ama parasız sevgide vardır ararsan eğer
Biz değiliz mülke düşman onun adı başkadır
Biz sevgiyi arayan gamlı aşıklarız
Aşıklarız çokca aldanırız ama aldatmayız
En derin duyguları sadece biz aşıklar yaşarız
Aşıklarız doğrudur ama yüzmeyi çok bilmeyiz
Doğru derindir biz kıyıda yüzenleriz
Çürükte olsa bir iğneye iplik dizenleriz
Umma bizde bir medet yok ki senedimiz
Bugün başlardaysak yarın yoklardayız
Sıkışır kalplerimiz nedenli nedensiz
Kıvranır kimsesiz kuytularda acılarımız demli ve kederli
Ruhtan bize sorma aramız karmakarışık
Biz aşıklar görmediğimize aşığız
Buluşmak yoktur bizlere vardır sadece sevmek
Şimdiki insanlara bakma onlar yan yana olmayı aşk sanır
Bizim aşkımız kıtalararası dolaşır
Mesafe açıldıkça aşkımız artar ve gürleşir
Ruhumuz hiç durmaz sevgiye hayran bir seyranlık
Buluşmak bizim aşkımızı bitirir istemeyiz kavuşmak
Bize lazım olan ilelebet gurbet
Bizi gören deli sanır elbette
Ama sorarım sevmekten kim usanır?
Varlık aleminde yokluğu oynar bedenlerimiz
Çare dediğin ne ilaç,merhem yoksa ot mudur?
Bunları sen istediğine ver
Ruhumun odalarında açılmayan kapılar var elbet
Anahtarı atılmış nereye veya verilmiş belki de birine
Bulan varsa getirsin ücretini vereyim
Ama aşkın gizemini bulan ücreti ne eylesin
Kağıt paralar kazanmak için candan vazgeçenleri devridir
Ne acı ve bedbaht bir çağ
Duygular sırlı odalar içinde kilitli kapılar
Düşünmek bile suç sanki ihanet
Biz aşıklar dönelim yolumuza sevmeye erenler var olsun
Karşılık bulalım diye sevmedik ki biz bilinsin
En büyük nimetimiz oldu reddedilmek aslında
Aşkı biz böyle öğrendik
Şimdi kavuşacağım birini asla sevemem
Kavuşursam sevgim biter çünkü
Bitende yok ki hayır bizi biz eden aşkımız
O da biterse eğer azraili arar bu puslu gözler
Ölüme şiir yazmadan gelir misin azrail?
Yoksa var mı daha vakit?
Yalnız ben ölüme de aşık olamam üzgünüm
Ona bile bir gün kavuşacağım çünkü
Ölümle de anlaşamadık ama kavuşuruz bir gün
Bana sevgili lazımdır kavuşmak mümkün olmasın asla
Yokluğu doyursun ruhumu gözüm aç kalsada olur
Gözümü zaten bir toprak doyurur
Güzeli görmek değilmiş mesele sevmek imiş dostlar
Bir güzel göremedik ki sevelim
Aşık olduk ama sevgili olmadan
Belki olsaydı sevgili olmazdık biz aşık
Aman aman dostlar olmasın sevgili artık
Biz aşkı bulmuşuz sevgiliyi bulmasakta olur
Hangi sevgili razı olur benim aşkıma?
Ben buluşmayı sevmem ve kavuşmak ise asla
Nefes aldığını bileyim bu kadarı kafidir bana
Buluşmak dediğin eğer bedenler ise sadece
Ben almayım o bedeni varsın bu bedende sizin olsun
Şimdiki aşklardan bahsettiler bana ayrılmak yok imiş
Dedim o aşk mıdır ki sizce?
O dediğiniz bağlanmak ve alışmaktır
Ben onu kedi ve köpekte bile gördüm bu değildir meziyet
Aşıklar buluşmaz benim lisanımda işte o zaman olur aşk denen meziyet
Ölüyorum dese istemem onu görmek
Görürsem biter aşkım alamam ki bunu göze
Sen ölürsen bedenin ölür bence
Sen baki kalırsın benim kalbimde
Bir an görmek için seni kıramam ki bu aşk denen zinciri
Aşıklar dudağa bakmaz gözleri konuşur
Ben sana seviyorum demem sen anla onu gözümden
Aşıklar söylemez yalan ancak aşık olunca da bulunmaz doğru
Aşkın gözü kör derler biz gözden içerideyiz
Göz bizi her zaman göremez biz saklı perdeleriz
Birini sevdiysek eğer önce görmez hissederiz
Ah şu gözüm düşmandır bana herkesi sever ve inanır
İyi ki aşığım onu hiç dinlemedim
Bakışlar bile aldatır insanı aşıklar ise bakmaz bile ürkerek gözlere
Gözler çok şey anlatırda ah şu hain bakışlar olmasa
Bana derler kimdir bu sevdiğin talihli?
Ben derim ki kimi sevmedim ki
Sevgi dediğin et midir a dostlarım yüze,göze olunmaz aşık
Sevgi dediğin yoğun bir duygudur gözle idrak olunmaz
Göz görür geçer sevgi deler geçer derler eskiler
Eskiler aslında hiç eskimediler
Aşığım neyime gerek gözetmek,seslenmek,dokunmak
Ben aşkımı içimde büyüttüm yıllarca biriktirerek
Niye vereyim bunu sana ey güzel sevgili?
Layık mısın sanki bu aşka
Güzel olmak elde değil ki layık olmak mesele
Ben aşkıma kavuşmamamın verdiği aşkla aşığım ona
Gelse bile hayır derim git artık
Yüzünü görsem buğz ederim istemsiz belki de
Ama dönüp gittiğinde yine çok severim
Derler ki delirdin mi ne bu hal?
Akıllı olsaydım bu kadar sevmezdim zaten
Deseler akıl mı aşk mı istersin?
Aşk zaten bende var akılda istemem çünkü korkarım
Akıl gelir de aşkım giderse ben o aklı neyleyim?
Deliler gibi aşık olayım bırakın akıldan banane
Akıl istemez aşkı bulur hep bir bahane
Aşıkların belasıda aşktır sevgiyle
Her bela bir selayla bulur son
Ama aşıkların belası en büyük nimettir dert etmez
Ve verilen aşkın selasıdır aşıklar ölmez

Ahmet Kenan Çiftçi
Kayıt Tarihi : 11.6.2021 06:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!