“Doğumun kutsallığı bu isyana gerekli miydi? ”
Ve aynı kutsallığa bulaşmış olmanın ne kadarı elimizdeydi?
Bu sorulara;
Gece ile durulması beklenen iç savaşımızda, yanıt verilecekti...
Ta ki, aldığımız nefesler,
Duygularımızın nöbetçisi lejyonerler tarafından fark edilene kadar...
Yılların suskunluğunun yıkılışı ve
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta