Ruhi Hatunoğlu Şiirleri - Şair Ruhi Hatu ...

Ektiğim çiçekleri sularım gözyaşıyla
Gönlümdeki bahçemde hep seni kokluyorum
Kalbim çarpıp duruyor sensizlik telaşıyla
Gönlümdeki bahçemde hep seni yokluyorum
***
Rüzgarların ney olur dinletir seni bende

Tuz bastım
kanayan yarama
mil çektim
gören gözlerime
saman alevi gibi
tutuşup yandım

Demirden bir duvarı eritirken gözlerin
İçim hep yangın yeri ey güzeller güzeli
Bilincimde büyüttüm tohumlaşan sözlerin
İçim hep yangın yeri ey güzeller güzeli
*
Söz dinlemez bu gönül sevmiş delicesine

Bağda bağbancıya selam verdik
Ne isterler diye yüzü asıldı
Bağında bir üzüm bile yemedik
Sırım gibi oldu birden kasıldı
***
Adam bellersinde adam değildir

Resmini buldum bakıpta ağlarım
Adın anarken ateşsiz yanarım
Kördüğümümsün çözüpte bağlarım
Selamın kesme yoluna öldüğüm
***
Yandı bedenim aşkının uğruna

Yaşam koşullarının derdiyle uğraşırken
Dilimde ki suskunluk kalemimi yazdırır
Emekli maaşıyla zar ve zor geçinirken
Dilimdeki suskunluk kalemimi yazdırır
***
Üç okuyan çocuğun masrafları sırtım da

Sohbetine doyamam geçse bile asırlar
Seni bende bulmuşum kaybetmekten korkarım
Söküldü yüreğimden bağlanan o nasırlar
Seni bende bulmuşum kaybetmekten korkarım
***
Ruhumu dinlendirir yeşili o gözlerin

Bir zamanlar dost diye bellediğim biriydi
Dost burnunu kaldırmış sanki kafdağındaydı
Büyük dağlar babası küçükler kendisiydi
Dost burnunu kaldırmış sanki kafdağındaydı
***
Selam sabahı kesti uçuyordu yüksekten

Aşkın dergahında okuyup durdum
İsmin kalemimde sevin yazdırır
Gönlümde bahçeme tahtını kurdum
İsmin kalemimde sevin yazdırır
***
Sayfalar dolusu kitap gibisin

Yüreğim burkuldu ilk gördüğüm an
İşmarın aklımı çeldi sarı kız
Damarda durmayıp oynaşır bu kan
İşmarın aklımı çeldi sarı kız
***
Gönlümü fethedip oldun sahibim