Ruhi Hatunoğlu Şiirleri - Şair Ruhi Hatu ...

Elinle zehiri versen içerim
Derin bu sevdama gömmüşüm seni
Aşkından değil de candan geçerim
Mezarda kalbime gömmüşüm seni
***
Eksilmez sevdanın can meyvesisin

Zemheri buz kesince dondu hep umutlarım
İçimdeki acıyla gömüldüğün yerdesin
Bahar yağmuru oldu gözüm de bulutlarım
İçimde ki acıyla gözüktüğün yerdesin
***
Cemreler düştü bitti acıların yeşerdi

Aldığım nefesi sana borçluyum
İçim de açmamış gonca gülümsün
Aşk badesin içtim senle doluyum
İçim de yeşeren gonca gülümsün
***
Yaksan bedenimi ateşle közle

Gözlerimizde daha gençlik ateşi
yanmakta
tutunmuşuz dallarına ulu çınarın
kiremitli evler gölgesinde
gölgelenen bir kuş örneği
konmuşuzda tutunmuşuz

Fırtınalar koptu gönül dağımda
Yolunu bekleyen şahine döndüm
Bitmeyen sevdasın yeşil bağımda
Bağında yeşeren meyveye döndüm
***
Kadifeler giymiş aldan allıdır

Gerçek bir sevgi ile sana ben bağlanmıştım
Kopardın bağlarımı gerçek dost değilmişsin
Senin için günlerce durmadan ağlamıştım
Kopardın zincirleri gerçek dost değilmişsin
***
Yüreğim gözlerinde dinlenirdi her gece

Yaklaştı sonuna yaşanan ömrüm
Mus mutlu günlerim geride kaldı
Bundan sonra bilmem neler görürüm
O güzel günlerim geride kaldı
***
Uzakla yakını göremez oldum

Ayak sesin bile ezberimdedir
Karınca ezmeden gezenim benim
Nakşetmiş varlığın benliğimdedir
Karda iz bırakmaz gezenim benim
***
Yazın sıcaklığı bakan gözünde

Binbir güzelden güzel senin o güzel yüzün
Kutsadım inan her an seni bir mabut gibi.
Nehirleri çoşturur ağzından çıkan sözün
Yüceldin bu duygumda inan ki bir dağ gibi.
***
Dünya gözüyle gördüm ölsem bile gam değil

Yürekler eritir ceylan bakışın
Güzellik sembolü peri gibisin
Ellerimi tutan eli yakışın
Yangını köz olmuş yeri gibisin
***
Bir fidan misali boyunla bosun