Ruhi Hatunoğlu Şiirleri - Şair Ruhi Hatu ...

Yokluğun
bir ustura gibi
böldü ikiye yaşantımı
bir sen bir ben diye
bulutlu gecem
gözlerime mil çekti

Eriyor gözüm de o bakışların
Eriyen bir muma dönmüşüm şimdi
Soluğumu kesti bal dudakların
Nefessiz soluksuz kalmışım şimdi.
***
Mum gibi eririm senin seyrinle

Sensizlik ruhum da derin bir yara
İçime kor gibi ateşin düşmüş
Yangın yeri beden kalmışım dara
İçime kor gibi ateşin düşmüş
***
Adın belleğim de yazılı kaldı

Azdırdın yarayı sağalmaz artık
Yürekte kor oldu ateşin senin
Sevgin ağır geldi gönül de tarttık
Canım da köz oldu ateşin senin
***
Yarama dermansın bir bakışınla

Konuşurken dillerin gidiyor benim aklım
Dut yemiş bülbül gibi sesim soluğum çıkmaz
Başımı döndürürsün kızıl kiraz dudaklım
Senin yanında olmak asla canımı sıkmaz
***
Kem söz çıkmasın diye kilit vurdum heceme

Eskiden anardın hep adımı dizeler de
Buldun birini şimdi attın kenara beni
Ne söyledim bilmem ki ne vardı o sözler de
İşte buldun birini attın kenara beni
***
Hergün kapına gelip adını sordum durdum

Sevmelerim tuttu yine
elimde değil ne yapayım
vuslat beni yakarken
dilimden asıldım sevmelere ve
adını sevda koydum
yine sevdalandım

Gülen gözlerinle ışığım oldun
Güneşi neyleyim güneşim sensin
Sevda yollarında sen bana yoldun
Rüzgarı neyleyim kasırgan essin
***
Solmayan çiçeksin gönül bahçemde

Tesadüfler olunca karşılaştı yolumuz
Kalplerimiz bir anda birlikte çarpıyordu
Sanki aynı nehirde akıyordu suyumuz
Yağmur damlalarıyla bu aşk ıslanıyordu
***
Denizde seyrederdik günün eridiğini

Hatırımdan çıkmadın yıllar geçti aradan
İlk göz ağrımsın benim seni asla unutmam
Yollarını bekledim denizden ve karadan
İlk göz ağrımsın benim seni asla unutmam
***
Seninle dinleniyor ruhum bu gurbet elde