Ruh Ve Ölüm Şiiri - Umut Dilencisi

O kadar bitik ki ruhum,
İnan içimde derman yok bir nefeslik,
Sanki üzülme yeteneğim elimden alınmış,
Artık hiçbir şeye ağlayamazken ben
Geriye bir virane, dalgalarla kuma dönen yosunlu kayalar kalmış.
Gözyaşlarım dışarı değil içeri akacak artık
Ne doğan güneşin anlamı kalacak
Ne de yalvaracak umut dilencisi üstü başı yırtık
Hepimiz umut dilenmiyor muyuz hayattan
Bizi hayata bağayacak sevinçler arıyoruz
Ölmemek için bir sebep,en ufak neden yakıp yıkmamak için
Sadece omurgası kalmış gemilerimizin kaptanıyız aslında
Tek dileğimiz biraz daha uzağa gidebilmek
Kimimiz boğulmuş bu yolda kimimiz hazine bulmuş
Ne limanımız var gidecek ne de rüzgar bizi taşıyan.