Ruh Üfleyen Şiiri - Zeynep Deveci Öztürk

Zeynep Deveci Öztürk
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ruh Üfleyen

Hangi dertle bilendi ucu kırık kalemi
Sanırsın o sözleri Cebrail'den işitti
Yahut öyle mahzun öyle yorgundu ki
Secde etmiş kağıda ağlıyor mürekkebi

Meğer sükut edermiş göğsümdeki paslı çark
Mikail fırtınası ha koptu ha kopacak
Telaşımı mazur gör bulamadım sığınak
Mısraları duydukça kalıyorum dımdızlak

Sözcükler ordusunun Serdar-ı Azam'ı
Söyleyin Azrail'e geri versin Derya'yı
Kime nasıl anlatsam yetim kalmış üstadı
Yakın dünya mülkünü istemez bu diyarı

İki kapısına da mühür vurun bu hanın
Gide gide İsrafil'e rastladım
Hayli zamandır derin uykudaydım
Üfledi Sûr'una bir gafletten uyandım

Zeynep Deveci Öztürk
Kayıt Tarihi : 11.3.2026 17:44:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Kelimelere ruh üfleyen kıymetli üstadım, ağabeyim Serdar Gündüz'e ithafen yazılmıştır.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!