Roza -2- Şiiri - Mustafa Atiş

Bakarken ıslanır solgun resimler
Gözyaşı da olsa silinmesinler
Yağmurda ağlarım görülmesinler
Senden gayrı kimse bilmiyor Roza

İçimde büyürken aşk-ı rüveyda
Kimi meftun dedi, kimisi şeydâ
Hüzzâma yâr oldu artık bu sevda
Vuslat şarkısını çalmıyor Roza

Gönlümü sabırla avuturum da
O veda edişin kalır aklımda
Âleme gülücük dağıtırım da
İçim kan ağlıyor, gülmüyor Roza

Yüreğim derbeder oldu seninle
Nereye gitsem de kaldı seninle
Kalbim bu sevdayla doldu seninle
Artık başka sevgi almıyor Roza

Boğazda düğümlü aşk yutulmuyor
Hem saramıyorsun hem atılmıyor
Unuttum demekle unutulmuyor
Kaç kez denedimse olmuyor Roza

Ferhat gibi nice dağları aştım
Çölde mecnun olup peşinden koştum
Bir aşk mahzeninin içine düştüm
Sensiz menzilini bulmuyor Roza

Yüreğim sevdana düşerken esir
Şiirim ruhuna eder mi tesir
Şairi yaşatan bu candaki sır
Sen nefes aldıkça ölmüyor Roza