Rıza-i Rahman Şiiri - Abdulkadir Çakmak

Ne Yusuf olmak isterim ne de yakup.
Bütün dünya hevesimi unutup.
Azrailin kanadından tutup.
Muhammed (sav) sancağında can veren olmak isterim.

İbrahim nebidir, İsmail kurban.
İsmail yerine kurban olan Koçtan,
Bir pay düşse payıma Haktan
İbrahim bıçağında can veren olmak isterim.

Hasan değilim, Hüseyindir gayem.
Fırat suyuna gömüldü ciğer pare'm
Sönmedikce Kerbela da yanan çehrem.
Fırat kucağında can veren olmak isterim.

Ali değilim elbet, Zülfikara razıyım.
O Şah-ı merdandır, ben çok azıyım.
Cenk meydanında onun iziyim.
Uhut dağında can veren olmak isterim.

Ne ehli beytim, nede ashabı kiram.
Onların yürüdüğü toprak ben olsam.
Muhammet (sav) kapısında yığılıp kalsam.
Musap çağında Can veren olmak isterim.

Hoca yesevi olmaktan çok Irağım.
Taptuk dergahında Yunus gibi çırağım.
Hacı Bektaş'ta yandıkça çerağım.
Ahi ocağında can veren olmak isterim.

Şüheda düşmüşse vatan için toprağa.
Kanı karışmışsa ay yıldız bayrağa.
Geceden sabaha duamdır Allah'a
Vatan toprağında can veren olmak isterim.

Batsa güneş, bir daha doğmasa kamer.
Karanlıkta, karanlığa perde çekse her yer.
Kalan kalsa, ölen ölse üçer beşer.
Türk'ün bayrağında can veren olmak isterim.
Türk'ün bayrağına kan veren olmak isterim.