Durmadan rüzgârlar öper sâhili,
Dikilir ufkuma gözlerin, neden?
Ve neden ömrümü sarmış emeli?
Bin defâ bölünen uykularımda
Ölmeye çağırır dizlerin, neden?
Atılmak isterim dalgalarına,
Ben bu sâhillerde kalamam, neden?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Göndermis oldugunuz imzali siir kitabiniz (Melel Burcu), bir icim su gibiydi.. her sayfanin bir yerinde ya da her hangi bir siirinizin herhangi bir satirinda durup iclenmemek imkansizdi, yeni cikmis olan kitablarinizin farkindayim ve okumaya can atiyorum. saygilar sunarim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta