Ricât Şiiri - Abdurrahman Tomtom

Ric’at et sîne-i betûle, eyledi vîrân nefsin kâşânesini
Sevda-yı fâninin tir-i gamzesi helâk eyler gönül dîvânesini

Sultân-ı zâhir âşikârdır ol aşk ile bende olan er
Bir sanem-i zâlim kahreyler şem’in pervânesini

Tutsak eylerse bir âdem kalbini bir bî-vefâya
Mühürler zillet ile ol kenz-i nihânesini

Esîr-i ten kurtulur elbet ukûbet mahbesinden
Lâkin kalbi bende olan bulamaz felâh efsânesini

Lütf-ı El-Lâtîf’e rûy eyle, hürriyet O’ndadır ancak
Boz bu meclis-i fâninin bî-i’tibâr peymânesini

Âstân-ı Hakka ilticâda buldum mutlak hürriyeti
Feyz-i Vâhid yıktı ukbâda ubûdiyyet büt-hânesini

Rahmânî terk eyle mâsivâyı, ricât et sine-i pür nûr-u betûle
Bulan O'nda buldu sırr-ı aşk-ı ilâhînin şâhânesini