Güneş solgun doğdu Medine ufkundan o sabah,
Mescid-i Nebevi’de bir sükût, derin bir eyvah.
Hücre-i Saadet’te zaman durmuş gibiydi sanki,
Ruhunu Mevla’ya hazırlıyordu o en büyük saki.
Yavaşça araladı perdesini mübarek odanın,
Son kez baktı yüzüne namaza duran ashabın.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta