Dudakların bir ay olsa,
Gülüşün gecede hilâl olur.
Eğer gülmezsen bana,
Dünyamda karanlık bir hâl olur.
Sağa mı gitsem sola mı gitsem ki bilmiyorum,
Nereye gitsem dertlerim gelip beni bulacak.
Acının, üzüntünün içinde sıkışıyorum.
Sağ tarafta sol tarafta aynı yere varacak.
Karamsar bakma her şeye diyorlar, biliyorum.
Hep meşk edenin sonu harap, gönül
Meşk edenin olur ruhu âfitâb, gönül
Sonu harap, ruhu âfitâb…
Gelir rûz-ı hesap, gönül!
Hakk’a dua et amma isyankâr olma ona.
Arayanın huzuru bu hakikat yoludur.
Uzak eder seher vakti dev kara buluta;
Zira onsuz yolun sonu gözyaş doludur.
Arşta kanat çırpmak gibiydi seni sevmek
Sensizlik sanki uçarken bir kanadı kaybetmek
Dertlerle ve cefalarla birer birer cenk etmek
Olmasaydı Bak-i alem kolay mıydı sabretmek
Saçlarına ki cümle alem kurban olsun,
Gözlerinsiz dünya bana kurgan olsun,
Sözlerin ki hepten bana derman olsun,
Dünya dönsün etrafında hayran olsun.
Ordan gelen pazarcı mı?
Domatesler azaldı mı?
Yanak gibi kızardı mı?
Yoksa o bir yalancı mı?
Gözlerinle bana baktıkça olurum bir hoş.
Bana değmedikçe o ellerin halim nahoş.
Baktıkça saçlarına ruhum ki aşk-ı sarhoş.
Olurum sensiz bu hayatta biçare serkeş.
Bir hoş, nahoş, aşk-ı sarhoş, biçare serkeş.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!