vedanı hazırladığın,çizgimi hazırladığım o gün içmiştin gözyaşlarımı bilmeden...şablon eritme savaşında kaç mağlup,kim galip? gül soldu mu ellerinde derdiğin? .. en derin yaraları aldığın bukalemun gömleğini giyindin kanlı kanlı.. kamçıladın sözlerimi..yaşamın en büyük oyunu bu..vurulduğun mermiyle vur..! fütursuzluğu marifet sayan dürüstlük ustası behey! hayatın çivisini sen çıkarmadın elbette..ama o çivilerle sabitlediğin tablolar sararırken ne keyifliydi yüzündeki kötülük..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta