Reddediyorum Şiiri - Talha Bozdemir

İntiharın eşiğinde geziyor şu sıralar ayakkabılarım,
Ve plastik bardaktan su içiyorum artık.
Ölüm korkusu sardı galiba bendimi.
Anlam veremiyorum; ve yine fısıldıyorum adını kulaklarıma.

Ceset gibi saatler geçerken; ilaç reçetelerinden uçurtma yapıyorum.
Salıncaklar da o uçurtmayı sallıyor saatlerce gülüyorum;
Ve inan ki kusturucu güzelliğin gözlerime mıh gibi çakılmış.
Nereye baksam sen, traş aynasında bile yüzün galiba.
Birde şunu unutma sana bir hayat ısmarlıyorum.
Bensiz, yapayalnız, ölüm gibi kokan bir hayat.

Cenazemden önce sana mektuplar yazıyorum.
Tahminimce kırk gün sonra okursun bunları.
Bazılarında küfürler ediyor, bazılarında seninle sevişiyorum.
Anlamsızca şiirlerimde uyak kullanmaya başladım,
Sen bana ayak yaparken ben artık şiirlerimde seninle sevişmeyeceğim.
Bunu katiyen reddediyorum.