Rastlantı dedikleri şey bir garip yazgıdır kardeşim, dağ başında ansızın çıkan duman gibi, bir tren düdüğü gibi gecenin bağrında. İnsan, kimi vakit bir çift göze rastlar ve ömrü boyunca içi ısınır. Kimi vakit de bir söze çarpar, kan revan içinde kalır yüreği. Çünkü rast gelmek öyle kahvede iskambil dağıtmak değildir. Bir ömür taşır insan bir anlık karşılaşmanın yükünü. Dünyanın en eski ilahi gücüdür rastlantı; kimi kapına baharı bırakır, kimi zindanı. Ve sen bilmezsin… hangi sokağın başında ödül diye sarıldığının cezan olacağını. Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 21:12:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!