burnunda bir hızma belinde gümüş kemeri
gece gibi siyah saçların ve ceylan gözlerin vardı
yüreğimin ırmağına yansıyan en güzel görüntüsün
güzelliğin yüreğimin alevlerinde bir ışıltıdır
belki sesime yansımıştır sana olan yetimliliğim
hüznüm yokluğundan doğmuştur yüreğime
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




hani pınarlar başında ezgiler ağlatıyordum ya
sen ağlatılan ezgiler de feryat u figan olurdun
ve biz şimdi anlıyoruz ki
bir düşmanlıktı aramızda ekilen tohumlar...
bıra mustafa,
kendi çizgisini ve tekniğini bulmuş,
usul usul ama emin adımlarla ilerliyor şiirin patika yolunda...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta