Ramazan Zeyrek Şiirleri

34

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Ramazan Zeyrek

Utanmaktan utanan bir nesil geldi dünyaya,
Nerede kaldı edep? Nerde kaldı hayâ?
Süt çürüdü, bal koktu, bozuldu maya,
Müzeye kaldırıldı, tarihimizin vesikası edep ve hayâ.

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

adı aşk, kendisi yanmak,
adı aşk,ölümüne tapmak,
adı aşk,cehennemde yanmak,
adı aşk,içten içe ağlamak.

adı aşk,kendisi hüsran,

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

şimdi filistinde olaydım,
onsekiz yaşında bir delikanlı,
her tarafım yaralı,
gözyaşlarım mazlumca,
ve tüm vücudum kanlı.

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

Karanlık gecemin yıldızı, hilali,
Helal, haram çizgimin tek ihlali,
Ruhumun en iyi en kötü hali,
Sensiz yapamıyorum, dönde gel gayrı.

Suçum, cezam, yargısız infazım,

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

yağmur sinelere düşen bir rahmet,
yağmur sancılarımı dindiren merhamet,
yağmur uçsuz günahlarıma kefaret,
yağmur gözlerimden yağınca mağfiret....

dost kalemlerden

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

Dön kurbanınım, boğazıma dayanan hançerim,
Sevincim, hüznüm, kederim ve kaderim,
Kıyametim, cennetim, cehennemim, mahşerim,
Dön ne olursun efendim kurudu gözlerim.

Çoraklaştım kurudum, sonbahar yağmuru olda gel,

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

Dağ, taş, toprak, ağaçlar hepsi birer asker,
Her doğan ana kuzusu, doğmadan er oğlu er,
Canlı siper, mevzi olmuş on binler, yüz binler,
Öyle bir Çanakkale ki sanki bedir sanki hayber.

Bir tafta medeni! Medeniyetsiz hayvanlar,

Devamını Oku
Ramazan Zeyrek

Kurşunmu sineme saplanan,
Yoksa tasrifsiz bir sancımı,
Şu yüreğim yolcusuz bir hanmı,
Yoksa ihtiyar bir hancımı.

Gözyaşımı göz pınarlarımdan akan,

Devamını Oku