Hiçbir şeye geç değil iken,
Geç kalırız her şeye birden.
En güvendiğindir seni ilk iten,
En zoru da,
Kalkmaya çalışmaktır düşürüldüğün yerden.
Kalabalık yine aklım,
Sen varsın düşüncemde.
Özlüyorum seni canım,
Sen bunu bilmesen de.
Sevemez kimse seni,
Anlatsan da anlamazlar, susarsın.
Avaz avaz , bütün kırgınlıklarını,
Bütün acılarını içine kusarsın.
Acınla, derdinle, hüznünle yalnız kalırsın.
Acılarını sarmak için kimse olmaz yanında.
Sonra için için yalnızlığına ağlarsın.
Yokluğunu seviyorum senin,
Var olduğunu bildiğim bu hayatta
Seninle aynı havayı teneffüs etmeyi seviyorum
Hayallerime düştüğün zamanlarda
Garip bir hüzün çökse de içime
Hayallerimi süslemeni seviyorum
Yoktun sustum..
Söylenecek sözler dizili kaldı yüreğimde, Haykırsam duymazdın, bilmezdin içimde olan seni, anlamazdın gözlerimdeki sevgiyi.
Yoktun sustum..
Hafızamda son bakışın, asılı kaldım yokluğunun dar sokaklarında, boğuldum gözlerinin deryasında.
Avaz avaz haykırsam geçer mi yorgunluğum?
Ve suskunlukla geçiştirdiğim onca kırgınlıklarım diner mi?
Ne yapacağımı bilmiyorum, aklım ile kalbim arasında sıkışıp kaldım.
İçimde biriktirdiğim kırgınlıklarım,
Yaktığın bu kalbin, yandığı yetmez mi?
Merhamet ne demek, yüreğin bilmez mi?
Bunca dert bunca gam, tattığı yetmez mi?
Nihayet ne demek, yüreğin bilmez mi?
Gözümde yaşlarım, durulmuyor artık
Özlemek ölmek gibidir derler ya hani
Özlemle, yüreğinden öpüyorum seni
Utanmaz gecelerin, uslanmaz saatlerinde
Hasretle, yüreğinden öpüyorum seni
Özlemle andım adını daha demin
Bir gün, içinizde bir yangınla uyanacaksınız,
Güneşin doğuşu anlamsız gelecek,
Ne yağan yağmurlar söndürecek içinizdeki yangını,
Ne de gözyaşlarınız.
Gördüğünüz her şey anlamsız gelecek,
Aslında olabilirdi, olurdu da,
Ama o olmasını istemedi.
Kalıp savaşsaydı, her şey daha güzel olurdu,
O benim kadar cesaretli değildi,
Korktu ve savaşmak yerine kaçmayı seçti.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!