Dün gece seni düşümde gördüm
Elinde bir resim ağlar dururdun
Dün gece seni ağlarken gördüm
Gözünden yaşları sildim de öptüm.
Uyandığım da yoktun yanımda
Sevinçlerim oluyordun,
Bazende hüzünlerim,
Sen bilmiyordun.
Her şiirde, her şarkıda sana sesleniyordum
Sen duymuyordun.
Senden;
Paramparça kalpler
Yıkık dökük hayaller,
Alabora olmuş bir gençlik
Girdap karanlığında sensiz geceler kaldı bana.
Hiçbir şey eskisi gibi olmadı senden sonra...
Beyazlar siyaha, siyahlar daha siyaha döndü senden sonra.
Gökyüzü maviliğini terk etti
güneş doğmayı bıraktı
Ağaçlar yapraklarını döktü
Artık dönmelisin,
Çok uzattın bu ayrılığı!
Pencereme kuşlar konmuyor sen gideli.
Manolyalar, Papatyalar soldu,
Güller açmıyor sen gideli.
Güller açmaz oldu dalında solgun
Bahar güze döndü sen hâlâ yoksun
Sensiz atmaz oldu kalbim de yorgun
Canım burnumda ve sen hâlâ yoksun
Bir bilsen nasılda özledim seni
Sen her şeydeyken, her şey sende...
Düşlerimde, hayallerimde, umutlarımda
Bitmek bilmez bir aşkla,
Umutla, özlemle, duayla...
Sen oldu her yanım
Dünyaya bir daha, gelirsem eğer
Baktığım yüzlerde, seni arardım
Bu aşkın uğruna, yanmaya değer
Yandığım közlerde, seni arardım
Güzel gülüşüne, bakmaya doymam
Aklıma geldiğinde acıtmıyorsun beni,
ya kabullenmeye başladım gidişini,
ya da unutmaya başladım seni.
Ne ses tonunu hatırlıyorum,
ne de söylediğin sözleri,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!