Çiçekler arasında Papatyaydı en çok sevdiğin
Şimdi sevende aynı yerde sevmeyende
Sen baharın ortasında kışı getirdin
Artık gelsen ne gelmesen ne
Düştüm bir derdin içine tabibler seni söyledi
Sen var iken ...
Doğanda aynı batan da
Parlayan da aynı kayan da
Açan da aynı Solan da
Yağan da aynı yağmayan da
Bak, ne kadar karanlık oldu bu gece
Ne gökyüzünde bir yıldız var
Ne bende yolunu bekleyecek güç...
Gelmedin yine.
Korkuların mı ağır bastı
Dört bir yandan kuşatılmış vatan
Sözler bitmiş gölgede kalmış makam
Kurumamış kanlar and içmiş yigitler
Benim Vatanım da yabancı postallar
Kalbime ince ince işlemiş o sözler
Her sözünde biraz daha eksilmiş olan bizler
Bitti dediğinde yine aklına gelmiş o gözler
Ne yaparsan yap senin gibi olmaz o kalpler
Üzerlerinde ki
ihtişamlı kıyafetler
İçlerinde ki peş para etmez insanlar
Ne kadar güzel kokarsa koksun o parfümler
Onlar yine bencillik kokarlar
Dalgaların vurduğu kıyılar da sürüp giden hayatları
Ben masmavi denizde özgürlüğümü özledim seninle iken ele avuca sığmayan hayalleri
Ben senin gözlerindeki umudu özledim
Uçsuz buçaksız bir okyanus gibiydin sen
Yeri geldiğinde durgun yeri geldiğinde bir o kadar da hırçın
Tohum için toprak ne ise
Sen o tohumun can suyusun
Balık ıçin su ne ise
Sen o suyun tadısın tuzusun
Kurulan her cümlenin öznesi
Çalmış saatim guguklu
Yine gelmiş o düdüklü
Kaçaymış o pırasa
Bu ilaçlar bana yarasa
Çocukların ellerinde misket
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!