Güneş doğmadan düştüm yollara,
Ayaz vurdu, sızım geçti kollara.
Helal rızık peşinde koşan Ramazan,
Nasır tutan ellerle tutundu dallara.
Her çatlakta binlerce çile gizli,
Yükün ağır gelir bazen omuzlara,
Sığmazsın artık bu dar sokaklara.
Ramazan gibi sabırla beklersin,
Ulaşılsın diye o huzurlu şafaklara.
Gönül yorgun, gözler dalar uzağa,
Sabahın nuruyla düşeriz yola,
Ramazan gibi mertçe dururuz.
Vermek bilmeyiz işimizde mola,
Hakkın rızasını burda buluruz.
Gönlümüzde sabır, elimizde iş,
Gözümden çok yaşlar döküldü yandı içim
Yüreğim, kalbim derinden sızladı için için
Özlem duyuyorum seni çok sevdiğim için
Sana doyamadan neden gittin annem
İçimdeki anne özlem hiç bitmedi öylece duruyor
Hastane önünde saatlerce seni bekledim
Senin sağlıklı haberini almak istedim
Beraber güle oynaya çıkmak istedim
Beni Bırakıp gittin geri dön babam
Tek başıma yapa yalnız bırakıp gittin beni
Otuz yedi yılın ağır yüküyle,
Yorulur gönül de kendi yüküyle.
Ramazan, içindeki o sessiz sızı,
Sanki dindirmiyor geçen her yazı.
Kime anlatsan hep eksik kalır,
Gönlümün sultanı evimin mis kokulu gülü
Geçirmek istiyorum seninle bu koca ömrü
Sen ferah tut o masum tatlı gönlünü
Seninle yaşayıp seninle yaşlanacağım
Sevginle verirsin yuvamıza mutluluğu
Üç ay oldu bırakıp gittin beni
Rüyamda bile görmedim seni
Kardeşin Ramazan özledi seni
Sensiz olmuyor canım ablam
Ne ablasız oluyor ne annesiz
Karanlık çöktü de, güneş doğmadı,
Betonun altında sesler kalmadı.
Soğuk vurdu cana, nefes yetmedi,
Maraş’ın feryadı göğe yetmedi.
Bir babanın eli, evladın kolu,
Her Adın Geçişinde Gözlerim doluyor
Evimizdeki Güller teker teker soluyor
Sen Gittin Gideli Yerin Hep Boş Duruyor
İçimden Gülmek Gelmiyor Be Annem
Hafta Sonu Toplanırız Kardeşlerimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!