Aşkın rüzgarına bilmeden kapıldı
Mutluluk beklerken birden ayrıldı
Bir hevesi vardı yerlere dağıldı
Ne olur vurmayın artık o kadına
Bir vefasız için yollara düşmüş
Şu seven kalbimi görmezden gelen
Onu sevdiğimi nerden bilecek
Yalandan boş yere yüzüme gülen
Benim yandığımı nerden bilecek
Kalbime aktı hep o gözyaşlarım
Hüzünlü geceler çöktü üstüme
Aklım sende iken kıydın gönlüme
Nedir bunca zulüm kalan ömrüme
Söyle hak edecek sana ne yaptım
O sözlerin beni hep yıkan oldu
Şaşırmış insanlar yoldan çıkmışlar
Yalanı dolanı hep baş tacı yapmışlar
Gördükleri rüyayı gerçek sanmışlar
Ne yazık ki insanlık çoktan ölmüş
İnsanın halinden hiç anlamayanlar
Bir zaman kalbimdin benim gözümdün
Dilimden düşmeyen her bir sözümdün
Gücüm dayanağım sevda özümdün
Ne yazık sonunda sende el oldun
Giderken arkandan öylece baktım
Senin canındayken el oldum sana
Hani sendin benim gönül nikâhım
Bunca zulüm ağır gelir insana
Bilemedim neydi benim günahım
Kıskanırdım seni inan her şeyden
Hüzünlü yaşamış yalan dünyayı
Neylesin böyleymiş alın yazısı
Durmadan kendinde görmüş hatayı
Neylesin böyleymiş alın yazısı
Güvenip sığınmış sahte kullara
Çıkmaz bir karanlık gece içindeyim
Sağ sola savruldu bu garip yüreğim
Gülmüyor artık sayende soldu yüzüm
Ben sensiz bu kaderi söyle neyleyim
Kalbimi terkedipte keşke gitmeseydin
NİYE EVLENDİN
Duydum bir başkası yar olmuş sana
Sevgimi satıpta niye evlendin
Dönüpte bakmadın bile arkana
Kalbimi yakıpta niye evlendin
Kaybetmenin acısı hala üstünde
Acılar tükenmek bilmiyor gönlünde
Ağlaya ağlaya yaş kalmadı gözünde
O mezar başında bir anne ağlıyor
Yıkıldı dünyası karardı hayatı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!