Sen bu cennetlik dünyamda
Hep cehennemi yaşattın bana
Bir sen vardın benim hayalımda
Ne diye kalbini kapattın bana
Zor mu geldi candan sevilmek
Pişmanım Allah'ım bağışla beni
Çaresiz sevipte inandı gönlüm
Kalbime haram etti sevgisini
Sonunu bilmeden kapıldı gönlüm
Çok sevdim yolumu aşkta kaybettim
Gözler bakan bir körmüş
Kalbimi ağlar örmüş
Duygularda ölürmüş
Kapıldım sensizliğe
Rüzgar misali estin
Daha gençti gözümüzde bebekti
Bizi öylece ansızın bırakıp gitti
Demek bu kadarmış onunda vakti
Dayanılmıyor ki kardaş acısına
Yokluğu parçalıyor içimizi
BU ÖMRÜMDE BAHARIMDIN
SEN HERŞEYİM YARINIMDIN
UMUT GİBİ HEP CANIMDIN
KAYBETTİĞİNE AĞLARSIN
SEVMEYİ SENLE ÖĞRENDİM
Evime güneş olup ışık saçarken
Seninle hayata şükrettim babam
Daha düne kadar saçını okşarken
Bir sabah seni kaybettim babam
Bir fotoğrafın kaldı senden geriye
Söylenecek bir söz kalmadı bende
Yok oldu varlığım senin sayende
Yerle bir oldu ya zaten gururum
Kaybettim kendimi nasıl bulurum
Bir oyuncak gibi oynadın yine
KAYBETTİM ZAFERİMİ
Bir aşka yenik düştüm
Kaybettim zaferimi
Masumca boyun büktüm
Kaybettim kendimi
Derinden yandı bu yüreğim
Yok olup savruldu küllerim
Hani nerede o sevdiğim
Kaybolupta gitmişim ben
Düştüm bir aşkın çukuruna
Bu aşkın yolunda ben kaybolursam
Bilki sende çoktan yok olursun
Eğer yokluğunda harcanırsam
Dilerim kalbinle hep kaybolursun
Acılar kalacak o taş yüreğinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!