Karabulut sarmış tüm gökyüzümü
Dört tarafım duvar kimseler bilmez
Koğuşta ranzalar görür hüznümü
Ey gardiyan kimse halimi bilmez
Kapılar her gece çarpar yüzüme
Yalnızlık içinde, hep başbaşayım
Çaresiz kalmışım, artık yoruldum
Boşu boşuna ben, bilmem ne diye
Gayesiz hayatın, peşinden koştum
Yıllarca uğraştım, boşaymış çabam
Aklımda sen varsın hayalimde sen
Ben zaten düşmüşüm senin gözünden
Gönlünce yatardın dizlerimde sen
Geceyle dost oldum senin yüzünden
Teselli kâr etmez benim gönlümde
Sebepsiz zindana düştüm
Gel de kurtar beni anne
Canı bedeni çürüttüm
Gel de kurtar beni anne
Nefes almak zor geliyor
Sararmış bu yüzüm inan gülmüyor
Eski günler gibi sefa sürmüyor
İstedikçe bu can sensiz ölmüyor
Gelde vazgeçmeyi anlat kalbime
Olmuyor bir türlü sensiz olmuyor
Bırakıp gittiğinde daha ben çok ufaktım
Oysa ki ben sensizliğe ne kadar uzaktım
Şimdi ise toprağına sarılıp ağıtlar yaktım
Geldim mezarına annem bayram gününde
Saçının kokusu gitmez hala üzerimde
Bir başkadır seninle var olmak
Ayrıcalıktır o kalbinde kalmak
Mutluluktur aşkınla yeniden doğmak
Hadi gel gel duygularıma
Hadi gel gel yollarıma
Bilemedim neydi benle sorunu
Düşünmeden gitti aşkın sonunu
Yıllarca gözledim onun yolunu
Özlediğim o yar gelmedi doktor
Kâr etmez ilaç o olsun yanımda
Sayende kavrulup yandı yüreğim
Havale ettim ben seni Allah'a
Oysaki gönlümde sendin meleğim
Sevincim kırıldı sevmem bir daha
Çağırsan kapına gelmem bir daha ( 2 )
Sende yanarsan o aşk ateşinde
Benim yandığım gün gelsin aklına
Sende kahrolursan dert çilesinde
Sana kandığım gün gelsin aklına
Birisi atarsa seni gönlünden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!