Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Gözüme sır indi, perde mi nedir?
Güzeli, güzelliği göremez oldum.
Dillerim dolaşır, lal mıdır nedir?
Kimseye sevgimi diyemez oldum.

Güzellik görünce gözüm dalardı,

Ne emmim var, nede dayı ,
Sevgiye torpil bulamadım.
Ne malım var, ne sarayım,
Sevgiye torpil bulamadım.

Doğunca başlamış zulüm ,

Toz pembe dünyada,
Toz kaldım artık.
Kime kondu isem,
Süpürdü beni.

Pembesi kayboldu,

Bir gün, öyle bir gün olsun ki;
Hayal bile yetmesin yaşananlara.
Çocuklar ağlamasın, insanlar ölmesin,
Çiçekler açsın, güller güzel koksun,
Kurt ile kuzu yan yana gezsin.

Bak içimde bir his var,
Çıkacağım ben düze.
Küçük ama umut var,
Çıkacağım ben düze.

Yıllar yılı ben böyle,

Artık halim hal değil biliyorum,
Arkamı dönüp de gidemiyorum.
Zor zamanlar, çekilecek dert değil ,
Arkamı dönüp de gidemiyorum.

Ne hayalin faydası var, ne düşün,

Gurbet elde geçti ömrüm.
Boşa gelip, geçti ömrüm.
Hasret bile yakmaz oldu,
Ciğerimi deşti ömrüm.

Ana hasret, vatan hasret.

Ömrüm gelip geçti dünya,
Dönsen ne olur, dönmesen ne?
Can tenimden uçtu dünya,
Dönsen ne olur, dönmesen ne?

Gönül pınarlarım kurudu kader.
Yüreğim kuruyor, çöllere döndü.
Arada sırada gözyaşım akar,
Hüzünler birikti ışığım söndü.

Umut ektim çöle, belki yeşere.

İşte bak ki aramaz sormaz oldun,
Günler geçti işte, unuttun beni.
Derdin ki ben sensiz nefes alamam,
Günler geçti işte, unuttun beni.

Sevgin heves miydi gelip geçici?